Oblicz stosunek węgla do azotu pryzmy kompostowej. Osiągnij idealny stosunek 25–35:1 dla szybkiego rozkładu.
Kalkulator C:N kompostu łączy stosunki węgla do azotu wszystkiego, co trafia do pryzmy, w jedną ważoną liczbę, a następnie mówi ci, czy mieszanka faktycznie się rozgrzeje. Kompostowanie na gorąco działa najlepiej, gdy zmieszany stosunek mieści się w przedziale 25–35:1: pryzmy powyżej 35:1 są zbyt zdrewniałe i rozkładają się wolno, a pryzmy poniżej 25:1 są zbyt zielone i mają skłonność do śluzowacenia i zapachu amoniaku, gdy nadmiar azotu ucieka. Wpisz każdy materiał z jego wagą w funtach i stosunkiem C:N — tabele odniesienia podają suche liście blisko 60:1, świeżo skoszoną trawę blisko 20:1, a resztki warzyw około 15–25:1.
Zmieszane C:N = Σ(waga × C:N) ÷ Σ(waga) — średnia ważona wagą wszystkich materiałów. Wynik jest klasyfikowany względem progów narzędzia: powyżej 35 oznaczany jako zbyt zdrewniały, poniżej 25 jako zbyt zielony, a 25–35 jako idealny. Ponieważ średnia jest ważona funtami, niewielka ilość materiału wysokowęglowego, takiego jak trociny, przesuwa mieszankę bardziej, niż sugeruje jej objętość, a rozwiązaniem dla niezrównoważonej pryzmy jest zawsze arytmetyka: dodaj wystarczająco dużo przeciwnego składnika, aby ściągnąć średnią ważoną z powrotem w zakres.
10 lb suchych liści (60:1) plus 10 lb skoszonej trawy (20:1) daje (600 + 200) ÷ 20 = 40:1 — powyżej progu 35. Równe wagi nie wystarczą, gdy jednym ze składników są liście.
Przesuń tę samą pryzmę do 5 lb liści i 15 lb trawy: (300 + 300) ÷ 20 = 30:1, dokładnie w idealnym paśmie 25–35. Kalkulator sprawia, że takie korekty „co jeśli” są natychmiastowe.
20 lb resztek warzyw przy 17:1 samodzielnie wychodzi zbyt zielono. Dodanie 10 lb suchych liści podnosi mieszankę do (340 + 600) ÷ 30 ≈ 31:1 — idealnie, a pryzma przestaje pachnieć amoniakiem.
Drobnoustroje kompostujące zużywają około 25–35 części węgla na każdą część azotu, którą przyswajają. W tym paśmie pryzma szybko się nagrzewa; powyżej drobnoustrojom kończy się azot, poniżej nadmiar azotu uchodzi jako amoniak.
Tabele kompostowania poradni rolniczych podają typowe wartości: suche liście ~60:1, słoma ~75:1, świeża trawa ~20:1, resztki warzyw ~15–25:1, trociny od kilkuset do jednego. Wpisz wartość obok wagi każdego materiału.
Ten kalkulator waży w funtach. Objętościowe reguły „brązowe do zielonych” to zgrubne przybliżenia, bo gęstości różnią się ogromnie — wiadro mokrej trawy waży kilka razy więcej niż wiadro suchych liści, co dokładnie ujmuje średnia ważona.
Dodaj bogate w azot materiały zielone (skoszoną trawę, fusy z kawy, obornik) i przeliczaj, aż mieszanka spadnie poniżej 35:1. Dla zbyt zielonej pryzmy domieszaj suchych brązowych materiałów jak liście lub rozdrobniona tektura, aby wspiąć się powyżej 25:1.